18 april 2011
De Nobelprijs verklaard
In vitro fertilisatie
Prof. dr. F.M. Helmerhorst
Afdeling Gynaecologie, Leids Universitair Medisch Centrum, Leiden
In de vijftiger jaren lanceerde Robert Edwards zijn visie dat kinderloze echtparen
geholpen zouden kunnen worden d.m.v. bevruchting van de eicel van de moeder
buiten het lichaam, waarna die vervolgens teruggeplaatst wordt in de baarmoeder.
Echter, in die tijd was er nog relatief weinig bekend over de humane embryologie.
Ofschoon in vitro fertilisatie onder bepaalde omstandigheden bij andere soorten
was gelukt, bleek de levenscyclus van humane eicellen sterk te verschillen van
dan die bij andere zoogdieren.
Vandaar dat Edwards, voordat hij tot zijn kunststukje kwam, eerst de biologische
grondbeginselen van humane eicellen moest ontrafelen. Dit betrof vragen als:
in welke fase van de levenscyclus kunnen human eicellen bevrucht raken, welke
componenten controleren die levenscyclus, en welke condities zijn er nodig voor
geactiveerd sperma om een eicel te bevruchten? Gedurende dit proces heeft hij
het meeste van wat nu weten over humane reproductie bloot gelegd.
Nu, 32 jaar na de eerste IVF geboorte, zijn de 4 miljoen IVF babies de trotse
pleitbezorgers voor deze techniek. Wie anders dan zijn kunnen aangeven dat de
methode die leidde tot hun eigen conceptie de Nobelprijs waard is?
(Naar Adam Smith, Editor-in-Chief, Nobelprize.org)
http://nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/2010/speedread.html